Nieuwsarchief

'Mijn elfde september'

René Maas tekent zijn levensverhaal op.

renemaasVreugde en verdriet, zorgeloosheid en angst, oorlogsverschrikkingen, internaats-, priester-, klooster-, en huwelijksleven, vader en opa-zijn: psychotherapeut René Maas stelt het in zijn boek allemaal aan de orde.

Met 'Mijn elfde september' kijkt hij terug op zijn interessante levensloop, die begon in het Brabantse Borkel en Schaft.

Terug in de tijd

Nu moet even het geheugen opgefrist worden. Naar de aanzet voor de bevrijding van Valkenswaard op 11 september 1944.

De familie Maas woonde vóór en ín de oorlogsjaren in Borkel. De bevrijding na WO II was aanstaande. Jan Maas zag ernaar uit en reageerde alert op alle nieuwsberichten.

Wat er vervolgens gebeurde lezen we in het boekje van VIO (Valkenswaard In Oorlogstijd) 'Van brug tot brug':

"Een grote groep mensen was met pastoor Goyarts uit Borkel en Schaft op weg naar de Engelsen, toen plotseling Duitsers tevoorschijn kwamen uit de boomgaard van de ontvanger en het vuur openden op de daar fietsende burgers. Grote paniek! Iedereen gooide zijn fiets neer en vluchtte de bossen in. De fietsen bleven als een kluwen op de weg liggen.

Vier mensen, te weten Christ Tegenbosch, Jan Maas, Christ Aerts en Toon Rijkers werden door de groep Duitsers uit de sloot gehaald, waarin ze na het schieten gevlucht waren. Ze werden tegen de boerderij van Dijkmans gezet en gefouilleerd. De mensen stonden doodsangsten uit, vooral toen bevel gegeven werd om hen dood te schieten wegens begunstigen van de vijand.

Een Duitser pleitte echter voor hen en de bevelvoerende officier liet hen vertrekken. Ze feliciteerden elkaar met de goede afloop toen ze plotseling, op 50 meter afstand, van achteren beschoten werden. Jan Maas en Christ Tegenbosch waren op slag dood. Christ Aerts kreeg een schot door het onderlijf en hij verloor drie vingers. Toon Rijkers voelde een pijnlijke plek boven zijn rechteroog. Het was rond 14.00 uur. De heer Aerts kon wegkruipen en hulp halen. Hij overleefde dit angstige avontuur. Pas tien dagen later werden de lichamen van Jan Maas en Christ Tegenbosch gevonden."

Weer naar zoon René Maas
René Maas begon zijn werkzame leven als priester van de kruisheren, de kloosterorde waarbinnen hij was opgegroeid en opgeleid. Na dramatische jaren op het seminarie in Beekvliet, kwam hij terecht in het internaat van de Kruisheren in Uden, waarna een goede tijd voor hem aanbrak, vooral door de excellente docenten. Herinneringen aan deze periode wisselen elkaar in vlot tempo af, dankzij de levendige schrijfstijl van Maas, die met grote stappen door de tijd wandelt.

Rode draad in het boek is de afwezigheid van vader Maas, die op de dag van de bevrijding werd neergeschoten. Hoe overleef je als kind, als je vader vermoord is? De jonge René vecht in het boek om overeind te blijven en met het leven zelf, dat hem in dat vroege begin zo dwars zit. Pas veel later in het verhaal komen de lijnen van zijn leven samen, als hij de liefde vindt en trouwt.

Luisteren
Tot op de dag van vandaag Maas is hij nog werkzaam als psychotherapeut in Hilversum en geeft workshops aan hulpverleners in goed leren luisteren naar het nog ongezegde: Focusing. Het boek dat Maas nu geschreven heeft zal echter niet alleen voor al zijn cliënten en studenten een must zijn om te lezen, maar ook voor vele andere die zich herkennen in de genoemde thema's. Voor Brabanders met name, vanwege Maas' Brabantse wortels en de vele verhalen over Borkel en Schaft in oorlogstijd.

Hij vertelt boeiend over de 3 verschillende internaten, die hij heeft meegemaakt, over zijn tijd als Studentenpastor in Bonn, waar hij ook, naast zijn psychologiestudie, de zeer aansprekende theologiecolleges van Ratzinger, de huidige paus volgde. Ook de uitholling van zijn functie als priester en de toenemende emotionele verschraling als kloosterling stelt hij op een open manier aan de orde.

Maas blijft bij het schrijven steeds gevoed door de eigen ervaring: 'Als psychotherapeut en opleider help ik ander aandachtig te luisteren naar het verwaarloosde kind in zichzelf en met dat kind de dialoog aan te gaan. Ik weet dat het moeilijk is, maar ik weet ook dat het nooit te laat is.' Bij veel mensen is verdriet vast gaan zitten. Hij probeert het, mede door dit boek, bij zichzelf te 'ontklonteren'. Dan kan het verdriet weer onbelemmerd uit de oorspronkelijke bron komen, waar ook de lach en het genieten hun oorsprong vinden.

'Mijn elfde september'
uitgeverij Het Boekenschap, Zelhem 2010, ISBN 978-94-90085-049, prijs: € 16.90.
Voor wie meer informatie wenst:
auteur: drs. R.J.G. Maas, 0620960269, uitgever: M. Beernink, 0651760020.